Նոր Պատմություններ
15.02.2021

Թագուհի Մանսուրյանը միշտ չի «ուրիշ» եղել:

41-ամյա կոսմետոլոգը հետևել է բոլոր «կանոններին», որոնք հայ հասարակությունը պահանջում է. նա ամուսնացել է, ունեցել որդի և մնացել ամուսնու հետ նույնիսկ նրա կողմից բռնության ենթարկվելուց հետո:

Հոդված Ընթերցանության ժամ: 6'

Ստեղծելով նոր` «ուրիշ» կյանք

Հակոբ Մարգարյան

,
02.02.2021

Արման Մխիթարյանը երեք տարեկանում ծնողների կամքով մկրտություն ստացավ Հայ Առաքելական Եկեղեցում՝ դառնալով քրիստոնյա։ Տասը տարի առաջ` 27 տարեկանում, ուսումնասիրելով ու կարդալով հին պատմությունը, նա որոշում կայացրեց վերադառնալ հին հայկական նախաքրիստոնեական հավատքին՝ հեթանոսությանը։ 

Հոդված Ընթերցանության ժամ: 6'

Հայ հեթանոսները վերադառնում են իրենց արմատներին

Նելլի Լազարյան

,

Հակոբ Մարգարյան

19.01.2021

Եզդիները Հայաստանում ապրում են դարեր ի վեր: Սա երկրում ամենամեծ կրոնական փոքրամասնությունը. հաշվվում է, որ այսօր Հայաստանում ապրում է 35,000 եզդի կամ բնակչության մեկ տոկոսից ավելին: Եզդիներն ասում են, որ Հայաստանում իրենց զգում են ինչպես տանը: Իրաքից դուրս գտնվող եզդիական ամենամեծ տաճարը հենց այստեղ է գտնվում: Բայց համայնքն ինչ-որ առումով այնուհանդերձ չի ձուլվել ու ապրում է իր կանոններով: Օրինակ ՝ եզդի ընտանիքներում աղջիկներին հազվադեպ են խրախուսում դպրոց գնալ: Ընտանիքները գերադասում են աշխատանքը կրթությունից, և անգամ եթե նրանց հաջողվում է դպրոցն ավարտել, համայնքում խուսափում են համալսարան ընդունվող երիտասարդ աղջիկներ ունենալ: 

Հոդված Ընթերցանության ժամ: 4'

Բացելով փակ շղթան. Եզդի աղջիկները պայքարում են սովորելու իրավունքի համար

Սեդա Ղուկասյան

,

Հակոբ Մարգարյան

Նոր Վիդեոները
26.01.2021

Ֆիլմի գլխավոր թեման պատերազմի կրկնությունն  է։ 1990-ական թվականներին ծնված սերնդի համար Ղարաբաղյան պատերազմն անցյալում մնացած մի պատմություն էր, որի մասին ծնողներից են լսել։

Արդեն 30 տարի անց նրանք ևս ականատես եղան պատերազմի։ 

Անի Թորոսյանն ու Աստղիկ Գաուդյանը 44-օրյա պատերազմը վավերագրել են մայրաքաղաքից՝ ականատես լինելով կյանքի սարսափելի հետդարձին։ Պատմության այն դրվագները, որոնց մասին լսել էին փոքր ժամանակ, իրականություն դարձան։ 

Նույնիսկ հիմա՝ պատերազմից հետո, հետևանքները դեռևս շարունակում են մնալ։ Նոր պատերազմը թողեց նոր տրավմաներ և նոր վախ․ կրկնվելու վախը։ 

Կարճ վավերագրական ֆիլմ client.stories.video_reading: 00:12:36

Պատերազմ պատմերազմից հետո

ԱՆԻ ԹՈՐՈՍՅԱՆ

,

Աստղիկ Գաուդյան

22.12.2020

Բազմաթիվ արվեստագետներ, տարիներ շարունակ, ամենատարբեր մեթոդներով բողոքում էին հայաստանյան իշխանությունների վարած քաղաքականությունից։ Իսկ 2018թ.-ի հեղափոխությունից հետո, արվեստագետները դադարեցին արձագանքել քաղաքական իրողություններին, չնայած որ, իշխանության եկած նոր ուժի որդեգրած քաղաքական կուրսը և հեղափոխության հանրահռչակած արժեքներից ակնհայտ շեղումը, պիտի որ, ընդվզման նոր ալիք առաջացնեին այս տիրույթում:

Ներկայացվող ֆիլմում, որը նկարահանվել է 2020թ․-ի ամռանը, Հովհաննես Իշխանյանը հանդիպում է այդ արվեստագետներից երեքին՝ Կարեն Օհանյանին, Արտակ Գևորգյանին և Արթուր Պետրոսյանին՝ պարզելու, թե ինչու այս իշխանության օրոք չեն գործում նույն կերպ՝ ինչ նախորդի ժամանակ։ Եվ ոգեշնչվելով նրանցից՝ ստեղծում քաղաքական արվեստի իր նմուշը։ 

Նշում․Ֆիլմի հերոսներից Արտակ Գևորգյանը, հայկական վիդեո կոնտենտի մենեջեր Սոնա Սիմոնյանի ամուսինն է։


  

Կարճ վավերագրական ֆիլմ client.stories.video_reading: 00:29:17

Քնարվեստ

Հովհաննես Իշխանյան

15.12.2020

«Փամփուշտը զարդ է․եթե գուզես տեսնիս իրան որպես զարդ»։

Փամփուշտը զարդի վերածելու գաղափարը Արտակ Թադևոսյանի մոտ առաջացել է այն ժամանակ, երբ ստիպված է եղել պատասխանել իր դստեր հարցին, թե ի՞նչ է փամփուշտը։  Չցանկանալով երեխային բացահայտել զենքի իրական նպատակը՝ մասնագիտությամբ նկարիչ-քանդակագործ Արտակը սկսում է պատերազմի մեջ խաղաղություն փնտրելու և վերջինիս գեղեցկությունը այլ տեսանկյունից ուսումնասիրելու յուրահատուկ արվեստով զբաղվել․ որն է՝ ամբողջովին վերափոխել զենքի ֆիզիկական և գաղափարային էներգիան՝ բերելով այն դեպի գեղեցկության դաշտ։ 

Փամփուշտից պատրաստված զարդերն այսօր շատերն են կրում, որոնցից յուրաքանչյուրը իր սեփական պատմությունն ու խթանն ունի խաղաղության մասին կարևոր  հաղորդագրությունը փոխանցելու և տարածելու համար։ 

Վիդեոպատմություն client.stories.video_reading: 00:21:30

Փամփուշտը

Աննա Հակոբյան

01.12.2020

Երբ Սեպտեմբերի 27-ին պատերազմը սկսվեց, Շուշանիկ Սևյանը (37 տարեկան) և Ռուզան Ազարյանը (32 տարեկան) իրենց երեխաների հետ լքեցին իրենց տները Լեռնային Ղարաբաղի Քելբաջարի շրջանում։ 

Երկու կին, ովքեր ամուսնացած են երկու եղբայրների հետ, իրենց ժամանակավոր կացարանը գտան ընկերոջ տանը՝ Գավառում, հուսալով, որ պատերազմի ավարտից հետո կվերադառնան տուն։ Բայց վեց շաբաթ անց, երբ կնքվեց հրադադարը, նրանք իմացան, որ իրենց գյուղը՝ Չարեքտարը, պետք է հանձնվի Ադրբեջանին. բազում համայնքներից մեկը, որտեղից էթնիկ հայերը ստիպված էին լքել իրենց տները։

Սակայն ճակատագրի տարօրինակ հեգնանքով, այն բանից հետո, երբ Չարեքթարում բնակվող 70 ընտանիքից 65-ը այրեց իր տները և փախավ, որոշվեց, որ գյուղը կմնա Հայաստանի վերահսկողության տակ։ Գյուղի կարգավիճակը չի փոխում Շուշանիկի ճակատագիրը․ նրա տունը մնում է, բայց շրջապատված է Ադրբեջանի կողմից վերահսկվող տարածքներով, և նա վախենում է վերադառնալ։

Շուշանիկը, ով դեռևս ապրիլին կորցրել էր ամուսնուն,  վերցրեց իր հինգ երեխաներին, ամուսնու դագաղը, մի քանի իրեր, և լքեց։ Նրա խնամի Ռուզանը, ում ամուսինը մասնակցել էր պատերազմին, միացավ Շուշանիկին իր երեք երեխաների հետ։ Այսօր այս երկու ընտանիքները փորձում են գտնել իրենց նոր տունը՝ ցանկանալով վերագտնել նորմալության զգացումն ամեն ինչ կորցնելու տրավմայից հետո։ 

Վիդեոպատմություն client.stories.video_reading: 00:06:09

Դեպի անհայտություն

Լիլիթ Մխիթարյան