ახალი ისტორიები
07.07.2021

ეს ჩემი მიმდინარე პროექტია, რომელიც ონლაინ სივრცეში პარტნიორის პოვნასთან დაკავშირებულ მტკივნეულ გამოცდილებას ეძღვნება. მას “გოსთინგს” ვეძახით.

ფოტო ისტორია საკითხავი დრო: 4'

ის, რაც მოვიპარე

მანო სვანიძე

30.06.2021

რა გამოწვევები და უპირატესობა აქვს სამშვიდობო შეხვედრებსა და დისკუსიებს კონფლიქტით დაზარალებულებისთვის ციფრულ ეპოქაში?

ამბავი საკითხავი დრო: 4'

უნიკალური გამოცდილება: სამშვიდობო ინიციატივები ციფრულ ფორმატში

ლაშა შაყულაშვილი

,

თინა ჩერტოვა

16.06.2021

რა არის სინამდვილეში ბნელი ქსელი - კრიმინალების თავშესაფარი, კონფიდენციალური პირადი სივრცე თუ კიდევ სხვა რამ?

ამბავი საკითხავი დრო: 5'

მესამე ტალღის მხედრები - ციფრული მომავალი

გიორგი როდიონოვი

09.06.2021

შეგვიძლია ნამუშევარს, რომელსაც ხელოვნური ინტელექტი ქმნის, ხელოვნება ვუწოდოთ? რა როლი აქვს მას შემოქმედებით პროცესში? რა მომავალი აქვს მას ხელოვნებაში?

ამბავი საკითხავი დრო: 5'

ცოცხალი არქივი - ხელოვნური ინტელექტი ქორეოგრაფიაში

სალომე ჯიშკარიანი

ახალი ვიდეოები
14.07.2021

საქართველოს საუკეთესო პარა სპორტსმენი ცურვაში ტექნოლოგიების დახმარებით ყოველდღიური გამოწვევების დაძლევას ცდილობს.

მოკლემეტრაჟიანი დოკუმენტური client.stories.video_reading: 00:20:26

გუგლ, სად ხარ?

ქეთევან ვაშაგაშვილი

23.06.2021

პანდემიით გამოწვეულმა რეალობამ ადამიანებს ტრადიციულ სამუშაო გარემოზე უარი ათქმევინათ და სრულიად ახალი პერსპექტივა დაანახათ.

მოკლემეტრაჟიანი დოკუმენტური client.stories.video_reading: 00:17:34

ციფრული მოხეტიალეები

ქეთი გიგაშვილი

,

თინა გოგოლაძე

02.06.2021

ანას ბავშვობა და თინეიჯერობა აფხაზეთში, გალის რაიონში, სტერეოტიპებთან ბრძოლას უკავშირდება. 17 წლის გოგო ერთადერთ გასართობს ფოტოგრაფიაში პოულობს და მისი აღქმაც სამყაროს მიმართ მალევე იცვლება. ფიქრებს, ემოციებს, წუხილს მხოლოდ ფოტოების დახმარებით გამოხატავს და არასდროს ბეზრდება სრულიად მარტოს ქალაქში კამერით ხეტიალი. ჩაკეტილი საზღვრის გამო, თბილისში ნაყიდმა კამერამ მასთან თვეების დაგვიანებით ჩააღწია. ანასგან განსხვავებით, მისი ფოტოები სოციალურ ქსელში ბევრს მოგზაურობენ. გოგონა “მოგზაური კამერით” იზოლაციაში მყოფი თინეიჯერის გამოწვევებით სავსე ყოველდღიურობაზე გვიყვება.

მოკლემეტრაჟიანი დოკუმენტური client.stories.video_reading: 00:12:04

გოგონა “მოგზაური კამერით”

თამრიკო ბასარია

,

გიგა გაბრიელ ჯობავა

,

დავით ჩაკაბერია

28.04.2021

პანდემიის დროს, ვიდეო კამერა ადამიანებისა და თბილისის ქუჩებში დარჩენილი ძაღლების თანაცხოვრების მაგალითებს ეძებს. ეს ურთიერთობა ზოგჯერ დამთრგუნველი, ზოგჯერ კი, პირიქით, იმედისმომცემია.    თბილისის ქუჩებში 50 000-ზე მეტი ძაღლი ცხოვრობს. თითქმის ყველა რესტორანს, კაფესა და მაღაზიას საკუთარი ძაღლი ჰყავს მიკედლებული. რაც პანდემია დაიწყო, ძაღლები პრაქტიკულად მშივრები დარჩნენ. ეს ვიდეო ესე მოქალაქეებისა და მათი ოთხფეხა მეგობრების ურთიერთობას აჩვენებს. ქუჩაში უპატრონოდ დარჩენილი ძაღლების მიმართ დამოკიდებულება განსხვავებულია. რეჟისორ ელენე მიქაბერიძის აზრით, ამ დამოკიდებულებას ბევრის თქმა შეუძლია ჩვენს საზოგადოებაზე. ის ქუჩის ძაღლებისა და ადამიანების თანაცხოვრებას აკვირდება თბილისში და ამ ვიდეოში სოლიდარობის მაგალითებს გვაჩვენებს.   ელენა მიქაბერიძე: ამ ვიდეო ესეს დახმარებით მინდოდა თბილისს ქუჩაში დარჩენილი უპატრონო ძაღლების თვალით დავკვირვებოდი. რამდენიმე დღე და ღამე მათთან ერთად ვიხეტიალე ქალაქში და თითქოს უკეთესად აღვიქვი ქალაქიც და ის ადამიანებიც, რომლებიც ჩემ გვერდით ცხოვრობენ. ფილმში ჩანს,  როგორ იცვლება თბილისი სამუდამოდ. ჩემმა მეგობარმა შალვამ დამანახა, როგორი რთულია საყოველთაო მოწოდებას “დარჩი სახლში” დაემორჩილო, მაშინ როცა ქუჩაა შენი სახლი. როგორი რთულია დაიცვა საკუთარი თავი და სხვები, როცა შენ არავინ გიცავს. შალვა ამბობს, რომ დღეს მისი დაცვა მხოლოდ ძაღლებს შეუძლიათ. მისმა გამოცდილებამ იმედი მომცა, რომ ადამიანებისა და ცხოველების მშვიდობიანი თანაცხოვრება შესაძლებელია; რომ ეს ქალაქი ყველას ერთნაირად ეკუთვნის და ეს სივრცე ყველამ უნდა გავიზიაროთ.

მოკლემეტრაჟიანი დოკუმენტური client.stories.video_reading: 00:13:57

სუფთა ჯიში

ელენა მიქაბერიძე

21.04.2021

“მასწავლებელი ხაიშიდან” 10 წლის წინ GIPA-ს სტუდენტების მიერ გადაღებული ფილმია, რომელიც სვანეთში, სოფელ ხაიშში მცხოვრები ზურა ნიჟარაძის ბრძოლაზე გვიყვება ხუდონჰესის მშენებლობის წინააღმდეგ. 2012 წელს ზურასთან ერთად, მთელი სოფელი აპროტესტებდა გიგანტური ჰიდროელექტროსადგურის მშენებლობას რეგიონში.  ხუდონჰესის მშენებლობა 1979 წელს დაიწყო და 1989 წელს შეწყდა. ამ პროცესს გარემოსდაცვითი და ეროვნულ-განმათავისუფლებელი მოძრაობის საპროტესტო გამოსვლები უძღოდა წინ. საქართველოს მთავრობამ პროექტის განახლება 2005  წელს გადაწყვიტა. ენერგეტიკისა და ბუნებრივი რესურსების სამინისტროს ვებგვერდზე გამოქვეყნებული გეგმის მიხედვით, ჰესის მშენებლობა 2012 წელს უნდა დაწყებულიყო და 2018 წელს დასრულებულიყო. ბუნების დამცველები საფრთხეებს შორის ლანდშაფტისა და მიკროკლიმატის  ცვლილებას, ეროზიული და მეწყრული პროცესების გააქტიურებას ასახელებდნენ. სოფელი ხაიში საერთოდ გაქრებოდა, რაც თემში შემავალი  სხვა სოფლების დაცლასაც გამოიწვევდა. საპროექტო არეალში ხვდებოდა 600 საფლავი. ხელისუფლება ადგილობრივ მოსახლეობას ჰიდროელექტროსადგურის აშენების აუცილებლობაში, სოფლების დატბორვის ფასად, ვერ არწმუნებდა. მაშინ მოსახლეობა მთავრობისგან ყველა მნიშვნელოვანი გადაწყვეტილების მიღების პროცესში მონაწილეობას მოითხოვდა და პერმანენტულ საპროტესტო გამოსვლებს აანონსებდა.  მოსახლეობის წინააღმდეგობის გამო ხუდონჰესის მშენებლობა დღემდე შეჩერებულია.

მოკლემეტრაჟიანი დოკუმენტური client.stories.video_reading: 00:21:32

მასწავლებელი ხაიშიდან

ლიკა მოშიაშვილი

,

ნინო გელაშვილი